GEDICHTEN
VAN
Wilga van den Wijngaart








Jij

Nu jij er niet meer bent
kan ik je nooit meer vragen
hoe het toen ook weer was
op die en die dagen

Nu jij er niet meer bent
voel ik me leeg van binnen
en weet op vele dagen
niet hoe ik zal beginnen

Nu jij er niet meer bent
is daarmee ook verdwenen
het vangnet van mijn bestaan
en loop ik op mijn tenen

Nu jij er niet meer bent
en het voorjaar gaat komen
zonder jou om van te genieten
voel ik mijn tranen stromen


De nacht, de dag

En waar ik ook zal slapen gaan
Is niet belangrijk, zal mij ontgaan
Zolang de zon maar opkomt in
De lach op jouw gezicht










Gedicht van pijn

ik heb zo地 pijn, maar ik kan de regen horen
ik heb zo地 pijn maar de nieuwe rozen, wat ruiken ze heerlijk
ik heb zo地 pijn maar wat klinkt dat peuterlachje lief
ik heb zo地 pijn, maar wat ruikt en smaakt mijn maaltijd lekker
ik heb zo地 pijn, maar mag ik 鳬n dagje zonder die heerlijkheden zijn?

De kleur van groen

groen is het gegeven
de invulling onbekend
ik zal je schilderen
maar jij bepaalt de kleur

Alles

ik zou je kunnen vergelijken
met de zon
de schittering, de warmte

ik zou je kunnen vergelijken
met de vlinder
op mijn terras

ik zou je kunnen vergelijken
met het lam
dat dartelt in de wei

ik zou je kunnen vergelijken
met een mooi schilderij
eentje van mijn hand

ik zou je kunnen vergelijken
met een bloem
haar pracht, haar praal

maar lieve schat
dat gaat niet
want jij bent het allemaal






Jouw naam

hoe schoon is jouw naam
een deel van mijn pijn om
hem die ik eens verloor
is door jouw naam heengegaan

Later

je bent niet meer hier
lieve schat, mijn beest
het vertrouwen dat
je mij schonk, mis
ik nog het meest

ooit bij de regenboog
in de gloed van de morgen
zullen wij gaan vieren
dat wij weer samen zijn
geheel zonder zorgen

Klaprozen

het pad loopt vol kronkels
het doel is onbekend
klaprozen lijken een
weg te banen
maar maken plaats
voor wolfsmelk

dan roetsjen korenbloemen
langs en wuiven
siergrassen de dag voorbij

Afscheid

jou schenk ik deze zonnebloem
neem haar aan en vergeet
dat de liefde die ooit begon
niet meer lijkt te bestaan

Kort en toch voor lang

ik kon niet blijven leven
moest elders gaan
vergeet mij niet
want ik was er wel
al was het maar voor even
altijd zal ik bij je zijn
je in gedachten volgen
door alle jaren heen
tot ver voorbij de morgen

Zoektocht

al waar ik was
niet daar niet hier
vond niet wat ik zocht
niet daar niet hier

leefde bij de dag
niet daar niet hier
in gedachten maar
niet daar niet hier
toen terug naar het land
niet daar, wel hier

Voor langer

het penseel vangt de kleuren in de tuin
en kaatst ze terug op het blanco canvas

eerst wat grof heen en weer terug
waarbij de luchten het gras zullen raken

de basis is dan gelegd en kunnen
borders rustig worden aangegeven

waterpartijen krijgen hun slag
en struiken keren naar het licht

alles in de tuin komt opnieuw tot bloei
eindiger dan die ene zomer

Verlos me van mijn kleuren
maak me weer wit
dan zal ik via pasteltinten
weer worden tot mijn primaire ik

Voortijdig

als ik zelf nog maar nauwelijks
mijn emoties voel opkomen
zijn ze tot jou al doorgedrongen
hoe bijzonder dat jij mijn tranen al droogt
nog voor ze over mijn wangen glijden

Terug

het meisje in mij was weggegaan
ze kon er niet meer tegen
wilde op eigen benen gaan staan

was je niet mijn liefste kind?
zorgde ik niet goed voor je dan?
word je nu door een ander bemind?

ze antwoordde dat ik haar negeerde
wilde niet met haar worden gezien
alsof ik mij voor haar geneerde

kom terug in mij, kan je niet missen
zal beter voor je zorgen en echt
je mag overal in mee beslissen

we spelen weer samen, ze is weer blij
ik ook, heb haar zo gemist, het kind
ze is gelukkig weer terug in mij

Wereld

het was op een heldere morgen
en het kopje aanschouwde nieuwsgierig het licht
toen zag het tijdens de vervolmaking
de ellende en sloot toen
weer droevig het tere gezicht

Hoe lang

soms is mijn diepste angst
hoe lang dit nog kan duren
hoe lang houdt een mens dit vol
gevangen tussen zijn eigen muren

altijd mocht ik op je leunen
je opzoeken met al mijn verdriet
als bamboe moest je blijven staan
want bamboe buigt en barst niet

wie moet jou vasthouden
nu ik het nooit meer kan
wie moet jou steunen
wie is er voor jou dan


als je ooit valt zonder net
houd ik mijn hart vast
want ik kan je niet helpen
ik ben een vlag maar zonder mast

Redding

stuurloos was ik ooit
begaf me op een glibberig vlak
goede raad ten spijt
leefde ik puur om het gemak

toen was jij daar en
zocht ik naar het addertje
onder het gras
dat bleek er niet te zijn
en jij was het die mij genas

De kleur van je ogen

mijn ogen, ze hebben
de jouwe nooit gezien
je hield ze toe
tot aan het einde
toen was je het strijden moe

weet niet waar je bent
kan je nergens vinden
zul je op me wachten
tot ik er klaar voor ben
het zal de pijn verzachten

Bijzonder

het is niet om wat je zegt
maar vooral om wat je doet
in dit leven van vergankelijkheid
ben jij het grote goed

Ziek

een streep van vogels
rust uit op het water
ik mag dat niet
omdat ik al te lang
niet heb gevlogen

niet meer denken
aan wat was
doorgaan met hopen
dat niet elke
nieuwe dag
het begin is
van een valse start

Tekens

jij lucht en ik water
daartussen de horizon
een reis vol mogelijkheden
ontluisterend en ontwapenend

jij lucht en ik water
zo verschillend en toch
naadloos met elkaar verbonden
passie en ademloosheid

jij lucht en ik water
stormachtig en woest
dan weer helder en rustig
altijd weer samenkomend

jij lucht en ik water
tinten van wit, grijs en blauw
schakeringen van emoties
versmeltend in eeuwige liefde

Breng me naar het licht

Breng me maar
Want daar zal ik
Vrede vinden

Hoef niet te wachten
Wil nu wel gaan
Geen verwachtingen
Meer kan ik niet aan

Zeg me dat het overgaat

Ooit, eens, sneller nog
Deze allesoverheersende pijn
Niet van geest maar van lijf

Zeg me dat het overgaat
De gedachte hoe nu verder
Omdat ik nog zoveel wil
En zoveel niet meer kan

Zeg me dat het overgaat
Mijn stille tranen te drogen
Zodat niemand ze ziet
En mijn roep niet wordt gehoord


licht in waterdruppels
de regenboog nam jou mee
in een boog verdween je uit mijn zicht
de zon achter mij latend







HOME


Gastenboek